Underground Blues.

Een zware rook hangt in de bar en de gitarist van de band spelt net zijn solo, als ik mijn glas achter in mijn keel gooi. Ik knik in de richting van Pier de barkeeper en hij schenkt me nog een whisky bij. “Laat maar staan” zeg ik als hij weg wil lopen, en Pier weet al hoe laat het is. Het is laat en alles gebeurd tegenwoordig nog in het duister op plekken waar de techniek niet zo makkelijk kan door dringen. Geluidsoverlast hebben ze hier gelukkig niet want de bar is diep verstopt in de kerkers van de oude dorps kern. En hier, hier komt alleen het uitschot de muzikanten kunstenaars zwarte schapen. De laatste revolutioneren en uitgesloten schorem van de maatschappij, die nog een klein beetje vrij rond kunnen lopen stiekem in de nacht.

lees verder op Dutch

Gepubliceerd door project33rudi

friends call me professionele asshole

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: